Home Nieuwsbrief Nieuwsbrief april 2011
Nieuwsbrief april 2011
Beste Wijnvrienden,

images wijnenDe wijn/spijsproeverij bij Restaurant Bi’j de Watermölle was weer een feest. De sfeer was weer fantastisch met fantastische gerechten, fantastische wijnen en fantastische gasten. We verheugen ons nu al op de najaarsproeverij.

Het volgende ‘project’ is de wijnreis van bijna 2 maanden door Frankrijk. Daar gaan we onderweg wijnproeverijen geven en wijncursussen.

We blijven bereikbaar. De wijnwebwinkel blijft gewoon ‘open’ en voor het boeken van proeverijen kunt u ons altijd bereiken via Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien. .

De nieuwsbrief van deze maand bevat vier interessante wijnwetenswaardigheden. U treft daarin de volgende onderwerpen:

  • De troef van Argentinië
  • Ilja Gort
  • Rosé geeft kleur
  • Wijn bewaren

In verband met onze wijnreis zal in de maand mei geen nieuwsbrief verzonden worden. In de maand juni doen we uiteraard verslag van onze trip.

 
De troef van Argentinië

Roerig in alle opzichten, dat is de geschiedenis van Argentinië. En dus geldt dat ook voor de wijnbouw van dit land. Maar sinds een jaar of tien staat de wijnbouw van Argentinië als een huis.

Het waren de Spaanse veroveraars die in de 16e eeuw de wijnbouw in Argentinië introduceerden. Maar de echte doorbraak kwam pas eind 19e eeuw, toen kolonisten uit West-Europa naar Argentinië trokken. Zij brachten druivenrassen met potentie mee uit hun vaderland. Helaas ging de wijnbouw daarna een tijd lang gebukt onder de economische en politieke malaise van het land. Argentinië werd geïsoleerd van de rest van de wereld en de wijnindustrie moest zichzelf zien te bedruipen.

Van kwantiteit naar kwaliteit
bianchi estate argentinie 150Tot aan de laatste eeuwwisseling was de wijnbouw van Argentinië gericht op volume. Kwaliteit speelde nauwelijks een rol. Maar door de teruglopende consumptie in eigen land, moesten de producenten zich wel meer op export en daarmee ook op kwaliteit gaan toeleggen. Buitenlandse investeerders stonden in de rij om met hun kennis en ervaring in Argentinië aan de slag te gaan. Qua ligging en klimaat had dit land immers alles in zich om een echt wijnland te worden.

Frankrijk bedankt!
Het meest waardevolle geschenk uit Europa is voor de Argentijnen de Malbecdruif geweest, meegebracht door de Fransen. Door het warmere klimaat, het bezit van oude wijnstokken en de hoogte van de wijngaarden in Argentinië, doet de druif het hier veel beter dan in thuisland Frankrijk. Malbec druiven staan bijna over het hele land aangeplant en kennen grote contrasten in stijlen. Maar bijna altijd herkent u een Malbec aan zijn dieppaarse kleur, aroma’s van bramen, kersen en pruimen en zachte tannines.

Water van de stenen
Argentinië’s meest bekende en geroemde wijngebied is Mendoza, aan de voet van het Andesgebergte. Het klimaat is hier droog en zonnig en het smeltwater uit de Andes zorgt voor precies de juiste irrigatie. Wijnbeurs’ wijnontdekking van de maand september komt uit deze bijzondere wijnstreek. Wijnmaakster Jimena Lopez maakte hier een zwoele, zuivere Malbec met een licht kruidige smaak. Deze wijn kreeg de naam Agua de Piedra, verwijzend naar het ‘heilige’ smeltwater uit de Andes. Met zijn soepele, sappige smaak en aardse tonen, is dit een heerlijke wijn voor de nazomeravond.

 
Ilja Gort, een bevlogen wijnman

Ilja Gort was ooit een gevierd reclameman. Hij componeerde reclametunes voor grote merken. In 1994 kocht Gort een wijnkasteel in Frankrijk en begon met wijn maken. Zijn La Tulipe wijnen vielen al snel in de smaak bij een breed publiek en zijn tot op de dag van vandaag populair. Bij de Wijnbeurs is Gort vooral beroemd vanwege zijn Château de la Garde wijnen. 

ilja
Gort tikt er op los
Gort maakt niet alleen wijn, hij schrijft er ook graag over. Hij schreef meerdere boeken over de avonturen die hij als wijnmaker beleeft. In 2008 publiceerde hij zelfs zijn eerste roman: Het Merlot Mysterie. In zijn maandelijkse nieuwsbrief Slurp schrijft Gort op geestige wijze over het leven van de wijnboer.

De ommekeer van Bordeaux
In 2003 werd de Nederlandse Gort uitgeroepen tot een van de beste wijnboeren van Frankrijk. Momenteel staat hij in de voorste linie van de wijnrevolutie die zich voltrekt in Bordeaux. De Bordeauxstreek verkeert al jaren in een crisis. Om weer te kunnen concurreren met de rest van de wereld, moet de wetgeving in deze wijnstreek worden versimpeld, vinden voorstanders. De Franse minister van Landbouw wil wijnbouwers in de Bordeauxstreek daarom toestaan ook ‘vins de pays’ wijnen te produceren. Gort maakt zich hard voor deze kwestie.

De beste in zijn klasse
Gort’s Château is prachtig gelegen in de Bordeauxstreek bij Saint-Emilion, omringd door zijn vijftien wijngaarden. De grondsoort van de wijngaarden staat garant voor wijnen van hoge kwaliteit. De gezaghebbende wijncriticus Robert Parker omschrijft de Château de la Garde wijnen als ‘verbijsterend goed’ en de beste in zijn klasse. De maandwijn Château de la Garde 2007 sleepte tijdens het Concours Général de Paris 2009 een zilveren plak in de wacht. Sinds 2009 werkt Gort samen met topwijnmaker Michel Rolland. 

 
Rosé geeft kleur

Wij Nederlanders staan niet bekend als grote levenskunstenaars. In het buitenland kennen ze onze grote mond beter dan ons vermogen tot genieten. Toch geloof ik dat we het wel kunnen. Want bij de eerste zonnestralen gaan we massaal buiten op de terrasjes zitten; het gezicht genietend schuin omhoog naar de zon gekeerd.

three-roses-2Eenmaal in de zon geparkeerd kan het natuurlijk niet lang duren of de gedachten van de wijnliefhebber gaan uit naar de wijn met het frivoolste imago van allemaal: rosé. Ondanks het feit dat er heel serieuze rosé wordt gemaakt en rosé helemaal een ‘echte’ wijn kan zijn, blijft er iets lekker luchtigs en uitgesproken zonnigs om dit roze drankje heen hangen.

Levenskunst is – het woord ‘kunst’ zegt het al – niet iets dat je zomaar aan komt waaien, terwijl het toch ook weer sterk samenhangt met de kunst van het laten waaien. Ik stel voor dat we er allemaal eens diep over nadenken, zittend in de zon, met de ogen dicht en een glas rosé in de hand.

Misschien borrelt dan het idee op om onze stijve gewrichten eens te laven aan een wijn die wordt gemaakt door mensen die – zo wil het cliché in elk geval – de kunst van het lekker leven een stuk beter onder deknie hebben: de Brazilianen.

Hou dit voorjaar je ogen daarom eens open voor Braziliaanse rosé.

Bron: wijnbeurs

 
Wijn bewaren

Wat gebeurt er nu eigenlijk bij het bewaren van een wijn? Een sleutelrol bij het ouderen van wijn speelt de inwerking van zuurstof. Als je een wijn maar lang genoeg aan zuurstof blootstelt, leidt dat tot de afbraak ervan. Wil je een eenmaal gerede, gebottelde wijn bewaren, dan moet je de invloed van die zuurstof tot een minimum beperken. Doe je dat niet, dan zal de wijn snel oxideren. De bedoeling is juist dat die oxidatie heel langzaam verloopt.

wijn bewarenMaar ook zonder inwerking van zuurstof - bijvoorbeeld wanneer een fles is afgesloten met een schroefdop - zal een wijn zich toch ontwikkelen, zij het veel langzamer dan een wijn die met een kurk is afgesloten.

Aangezien de kurk in de hals van een horizontaal gelagerde fles door het contact met de wijn nat blijft en dus niet indroogt, verloopt de inwerking van de zuurstof slechts langzaam en heel geleidelijk. Hoe groter het formaat van de fles, des te geringer het effect van de zuurstof op de wijn. Wijn op grote formaten rijpt daarom langzamer en beter dan wijn in standaardflessen.

Een fles wijn die eenmaal ontkurkt is en waar een deel van is uitgeschonken, loopt in kwaliteit terug door diezelfde inwerking van de zuurstof. Hoe snel dat gebeurt, hangt af van de kracht van de wijn. Sluit een aangebroken fles in ieder geval af om dit proces enigszins te vertragen en bewaar witte en rosé in de koelkast.

Rood

Een bewaarwijn is niet per definitie maar wel meestal een rode wijn. Van rode wijn is bekend dat bij het ouderen de fenolen een belangrijke rol spelen. Deze fenolen zijn de looistoffen (tannines) en de kleurstoffen. Ze gaan na verloop van tijd met de zuurstofverbindingen aan die als bezinksel worden afgezet. Dit verklaart waarom oude(re) rode wijnen minder tannineus zijn dan jonge en waarom ze minder rood-blauwe kleurstoffen hebben. Tegelijkertijd gaan de duizenden (!) elementen die bijdragen aan de geur en de smaak van de wijn zowel onderlinge reacties aan als reacties met de fenolen. Hierdoor ontstaan steeds complexere samenstellingen, zo complex dat de term boeket voor het aroma van een gerijpte wijn inderdaad op zijn plaats is.

Wit

Hoe zit het met wit? In het algemeen geldt dat witte wijnen gevoeliger zijn voor zuurstof dan rode, en daarmee ook voor verkleuring. Ze bezitten namelijk veel minder fenolen dan rode. De gangbare opvatting is dat ze daardoor minder goed zouden rijpen dan die rode. Toch is dat geen afdoende verklaring. Zie bijvoorbeeld hoe Rieslings zich jaren lang op fles kunnen ontwikkelen. Veel langer dan, pak weg, een rode wijn als Beaujolais Villages. En dat terwijl die Rieslings én weinig fenolen én weinig conserverend werkende alcohol hebben. Waar ze wel over beschikken zijn zuren en extract. Wijnen die wel een 'malo'*ondergaan, zoals nogal wat Chardonnays uit de Nieuwe Wereld, verliezen daardoor een deel van de voor rijping zo cruciale appelzuren en ontwikkelen daardoor snel. * malo = malolactische gisting.

Edelzoet

De ervaring leert verder dat edelzoete wijnen die gemaakt zijn van laat geoogste of van door botrytis (edele rotting) aangetaste druiven in de regel uitstekend ouderen. Evenals zuren werken ook restsuikers conserverend. Wellicht is er nog een bijkomende factor met een gunstig effect op de rijping: een hoog extract van mineralen in de wijn.

Klassieke bewaarwijnen

Welke flessen zijn nu concreet de moeite van het bewaren waard? Wijnen die zonder problemen een jaar of tien opgelegd kunnen worden zijn o.a.:

Vintage Port. Porto levert met het type Vintage - wijn met een oogstjaar - dé klassieke bewaarwijn bij uitstek. Grote Vintages blijven decennia lang onwaarschijnlijk vitaal. Tegelijk is dit een van de weinige uitzonderingen op de regel dat versterkte wijnen onmiddellijk drinkbaar zijn.

Bordeaux. Goede nummer 2, zij het uitsluitend op het hoogste niveau, d.w.z. dat van crus classés. Ook Sauternes, een van 's werelds klassieke botrytiswijnen rijpt voortreffelijk.

Bourgogne. Goede rode wijnen met premier of grand cru status rijpen goed, zij het niet in die mate als Bordeaux. Voor de meeste witte, gemaakt van chardonnay, geldt dat nog meer. Topwijnen uit Chablis, Meursault en Puligny rijpen daarentegen wel goed.

Rhône. Vooral de grote rode wijnen uit het noorden, gemaakt van de syrah, in appellations als Côte-Rôtie, Hermitage en Cornas.

Sud-Ouest. De rode Madiran, gemaakt van tannat, en de zoete versie van Jurançon (petit manseng).

Midden Loire. Vouvray en Coteaux du Layon, gemaakt van chenin en met botrytis.

Piemonte. Nebbiolowijnen als Barolo en Barbaresco.

Chianti. Alleen op het niveau van Riserva of dat van Super Tuscans, pure Sangiovese of assemblages met cabernet sauvignon.

Brunello di Montalcino. De klassieke Sangiovese uit Toscane.

Spanje & Portugal. Beperkt aantal rode tafelwijnen. In Portugal o.a. Bairrada van de bagadruif. In Spanje wijnen zoals Rioja en Ribera del Duero in (gran) reserva-uitvoering.

Nieuwe Wereld. De grote Cabernets uit Californië. Uit Australië de grote Cabernets en top Shiraz. Eveneens uit Australië botrytiswijnen van sémillon.

Duitsland. Grote Rieslings, en dan vooral de edelzoete botrytiswijnen van het kaliber Auslese, Beerenauslese, Trockenbeerenauslese of Eiswein.Oostenrijk. Edelzoete botrytiswijnen uit het Burgenland.

Bron: wijnbeurs