|
AANBIEDING VANAF NU TOT EN MET DE MAAND AUGUSTUS |
|

De maanden juli en augustus sturen wij ivm de vakantieperiode geen nieuwsbrieven. Vandaar dat de aanbieding van deze heerlijke zomer wijnen nu voor 3 maanden geldt en we gekozen hebben voor zeer betaalbare fantastische kwaliteitswijnen van het huis Comtesse de Marion Reserve.
De rode, de rosé en de witte wijn van dit huis uit de Laungedoc, zijn heerlijke wijnen waarvan u en uw gasten op alle uw wijnmomenten intens zult genieten.
U kun bij ons ook gemixte dozen bestellen. Bijvoorbeeld 2fl rood, 2 fl wit en 2 fl wit. Elders €5,85 bij ons zolang de voorraad strekt € 4,95 per fles. Min. afname 6 fl.
|
|
Ook al zeggen ze in feite niets concreets over de smaak of de stijl van een wijn, volgens Europees wijnrecht moeten enkele gegevens altijd op een etiket vermeld staan:
- het gebied en/of land van herkomst
- de specifieke herkomstcategorie (A.O.C., D.O., D.O.C., D.O.C.G., Qualitätswein etc.) voor kwaliteitswijnen met een gecontroleerde herkomst en met een kwaliteit die - op papier - boven het minimumniveau moet liggen (Per 1 juli 2010 wordt AOC, AOP)
- de naam van de bottelaar (producent)
- de inhoud van de fles
- het alcoholgehalte (mag afgerond worden binnen een marge van 0,5%)
- het partijnummer van de botteling
- de vermelding ‘bevat sulfieten'

Niet verplicht, maar wel bijna altijd aanwezig op het etiket van stille en onversterkte wijnen is het oogstjaar.
Bij versterkte wijnen (zoals port en sherry) en mousserende (zoals champagne en cava) wordt meestal geen jaar vermeld, omdat zulke wijnen in overgrote meerderheid samengesteld worden uit diverse jaren.
Vermelding van een druivenras is toegestaan, wanneer de wijn voor minstens 85% uit dat ras is samengesteld.
In toenemende mate maken producenten gebruik van zogeheten ‘rugetiketten'. Daarop kan aanvullende informatie over de smaak van de wijn gegeven worden.
Wat ook nogal eens voorkomt, vooral bij speciale bottelingen, is dat het ‘hoofdetiket' als aandachtstrekker dient en de verplichte informatie op het rugetiket staat.
Wijn aan tafel |
|
Welke wijn bij bij welk gerecht? |
|
Wijn is door de eeuwen heen bedoeld geweest om aan tafel te drinken, bij eten. Maar welke wijn smaakt het best bij welk gerecht? En waarom? Rood bij vlees, wit bij vis? Kaas en wijn het summum? Zo simpel ligt het niet. Bepaalde combinaties werken beter dan andere; Dat is niet zo zeer een kwestie van persoonlijke smaak, maar van chemie in de mond wanneer je een hapje en een slokje neemt. Sommige smaken in eten en wijn botsen, andere vullen elkaar juist aan.
In onze wijnwinkel is altijd de juiste wijn bij elk gerecht te vinden met behulp van de zoekfunctie. De zoekfunctie is te vinden aan de linkerkant onder het menu als u in de wijnwinkel bent, hier kunt u bijvoorbeeld 'pasta' invullen en dan zullen de wijnen weergegeven worden die het beste bij 'pasta' passen.

|
|
Wat zoek je bij het combineren van wijn met eten? Staat de wijn voorop, het eten, of moeten beide aan elkaar gewaagd zijn? Een wijn die op zich zeer goed smaakt is daarom nog geen perfecte begeleider van een gerecht. Krachtige wijnen met veel extract, hout of tannines drukken subtiele gerechten volledig weg. Omgekeerd bieden gerechten met een zeer uitgesproken smaak - denk bijvoorbeeld aan orgaanvlees als nieren of aan pittig gekruide Thaise gerechten - geen enkele kans aan verfijnde wijnen.
Wijn kan bij een gerecht dienen als een discrete begeleider, de smaak aanvullen en verlengen, of met de smaak van het gerecht op positieve manier contrasteren.
Discrete begeleiders die het gerecht in de hoofdrol laten en die zich makkelijk aanpassen zijn betrekkelijk neutrale en/of fruitige, houtvrije witte wijnen, zoals die van de Loire, (half)droge Rieslings of Pinot Blancs. Dit soort wijnen voldoet goed als beginwijn, bij voorgerechten. Je kan daarna dan makkelijk een wat geprononceerdere wijn schenken.
Bij de aanvullende combinaties kun je denken aan kruidige oosterse gerechten met fruitige rode wijnen, aan fruitdesserts met een zachtzure toets en rijke, zoete wijnen, of aan eenden- en ganzenlever met zoete wijnen. Een voorbeeld van een contrasterende combinatie, waarbij de uitersten elkaar raken, is die van pikante kaas met, al weer, rijke zoete wijnen.
Streekgebonden combinaties zijn uiteraard het proberen waard, maar niet alleen zaligmakend. Bedenk dat dit soort combinaties niet ontstaan is uit creativiteit, maar uit gebrek aan andere opties. Het komt bij bewoners van wijngebieden bovendien niet snel op om eens wijnen uit andere regio's te proberen bij hun eten. Voor de temperaturen zie nieuwsbrief van mei. |
|
Rood bij vlees, wit bij vis? |
|
Rode wijn bij vlees een witte bij vis is nog steeds de vuistregel, maar tegelijk een regel met oneindig veel uitzonderingen. Welke wijn het beste past bij welk gerecht hangt namelijk vooral af van de manier waarop dat gerecht is klaargemaakt. De bereidingswijze is immers minstens even belangrijk als de basissmaak van het hoofdingrediënt, zo niet nog belangrijker. Kruiden, specerijen, sauzen en garnituren bepalen in hoge mate of een wijn het goed doet of niet. Het is dus erg gevaarlijk om te generaliseren. Want over wat voor vlees, wat voor vis, wat voor rood, wat voor wit hebben we het?
Combineer eenvoudige gerechten met een eenvoudige wijn en koop voor complexe gerechten een complexe wijn. Sappige, soepele rode wijnen passen bij meer gerechten dan tanninerijke. Eet een vet en/of koolhydratenrijk gerecht bij tanninerijke wijnen, zoals bijvoorbeeld sangiovese die uit vele delen van Italië, gemaakt van de wat stroeve sangiovese druif, of een wijn met veel stevige cabernet sauvignon. Vet en meelspijs (of bonen) doen wonderen met tannine – ze maken hem soepel en smaakrijker. Pasta's met lekkere sauzen, stoofpotten, rijke maaltijdsoepen of hartige taarten zijn prima 'vangnetten' voor dit type wijnen, die door het eten veel toegankelijker van smaak worden.
Kies een smaakrijke wijn bij pittig eten. Toevoegingen als spekjes, kruiden (rozemarijn, oregano, knoflook en dergelijke) en bakken in boter of olijfolie maken het vlees of de vis krachtiger van smaak. Een lichte wijn valt dan al gauw weg. Stevig gekruid en gebakken vlees of een pittige vegetarische maaltijd vragen dus om een wijn die tenminste evenveel smaak heeft als het gerecht. Hetzelfde vlees, dezelfde vis in een lichte gekruide, gepocheerde of roergebakken versie houdt meer van een licht rode of witte wijn. Wees voorzichtig met specerijen als kerrie en cayenne, sambal en paprika. Zij kunnen de smaak van wijn ´van tafel vegen´ door hun overheersende smaak. Wie er graag mee werkt, houd het dan het beste fruitige rode wijnen of lichtzoete, smaakrijke/aromatische witte wijnen zoals een Gewürztraminer of Pinot Gris uit de Elzas of een lichtzoete Riesling van de Moezel. Wees ook voorzichtig met het populaire verse kruid koriander: het overheerst al gauw het gerecht. |
|
|
Smaakvoorkeuren zijn aan verandering onderhevig, zowel die van het grote publiek als die van de individuele wijnliefhebber. Bedenk dat niets moet en dat de eigen voorkeur altijd nog het belangrijkste criterium is. En dat veel kan. Minder dan een eeuw geleden dronk men bij visgerechten rustig een zoete wijn van het type Sauternes. Daarna moest het droog wit zijn. En tegenwoordig raakt rood bij vis aardig geaccepteerd. Vooral wanneer die vis er een is met een stevige structuur, zoals gegrilde tonijn of zalm. Kies dan wel een rode die fruitig is; tanninerijke wijnen en vis verdragen elkaar moeilijk.
Nog een paar andere suggesties. Drink aperitiefwijnen als sherry (van het type fino of manzanilla) of champagne eens door aan tafel. Niet een hele maaltijd lang bij iedere gang, maar bij het voorgerecht. Manzanilla met verse fruits de mer (van gamba's tot oesters) bijvoorbeeld, of een volle, rijke vintagechampagne met gepocheerde vis in roomsaus of met gevogelte. Mousserende wijn is trouwens ook een interessante optie in moeilijke gevallen met nadrukkelijk gekruid eten. Het koolzuur kan heel wat aan.
De basisregel is dat wit voor rood gaat, jong voor oud en droog voor zoet, eenvoudig voor complex. Op zich is dat allemaal heel zinvol, maar er zijn ook op deze regel best wel weer een paar uitzonderingen mogelijk. Zo past bij heel wat kazen een witte wijn vaak beter dan een rode.
De term 'dessertwijn' voor zoete wijnen is eigenlijk een wat ongelukkige. 'Edelzoet' is meer op z'n plaats. Zulke wijnen smaken overigens lang niet altijd even goed bij desserts, zeker niet wanneer daar veel suiker en/of ijs in verwerkt is. Op zichzelf, als meditatiewijn, komen ze vaak veel beter tot hun recht!

|
|
De fles laten 'ademen' heeft maar weinig effect op de wijn. Wijn reageert namelijk alleen op zuurstof bij intensief contact. Door hem te walsen in het glas of door hem te over te schenken in een karaf, te karafferen.
De regels voor dat overschenken lijken op het eerste gezicht nogal gedetailleerd maar blijken in de praktijk toch hun nut te hebben. Vanzelfsprekend moet een karaf brandschoon zijn en mag hij geen geurtjes afgeven. Proef de wijn eerst uit de fles om te controleren of hij geen fouten heeft, spoel dan de karaf om (dit is het zogeheten vineren) en schenk er vervolgens de rest van de fles in uit.
Is het de bedoeling om een wijn van zijn bezinksel te scheiden, te decanteren, dan is het handig om de capsule in zijn geheel van de flessenhals te verwijderen. Houd je de hals daarna bij het uitschenken boven een lichtbron, dan zie je precies wanneer het bezinksel begint mee te komen en het tijd is om te stoppen. Bij wijnen zonder bezinksel, die alleen maar lucht nodig hebben, hoeft de capsule er niet per se af. Wat wel altijd moet gebeuren is het schoonmaken van de flessenrand voordat de wijn in de karaf wordt geschonken.

|
|
Bij karafferen en decanteren ben je geneigd om vooral aan krachtige rode wijnen te denken. Wellicht het bekendste voorbeeld van zo'n wijn die absoluut gedecanteerd moet worden is Vintage Port. Die vormt bij het rijpen op fles namelijk een dikke laag bezinksel. Verder zijn er de nodige tafelwijnen die voor deze behandeling in aanmerking komen, zeker nu ongefilterde wijnen steeds meer geaccepteerd raken. Dit soort wijnen wordt bovendien vaak gekenmerkt door een royale hoeveelheid tannines. Blootstelling aan zuurstof doet die tannines wat zachter worden. Een dubbele reden dus om de karaf te voorschijn te halen.

Rode wijnen die vanwege hun structuur voor decanteren in aanmerking komen zijn o.a Bordeaux, Sud-Ouest zoals Madiran en Cahors, de betere wijnen uit de Languedoc, Noordelijke Rhône-wijnen, Italiaanse toppers uit Toscane (bijv. Brunello) en Piemonte (bijv. Barolo), Portugese wijnen van het type Bairrada en Cabernet Sauvignon uit de Nieuwe Wereld. Alle andere wijnen kunnen gewoon voor de 'show' in een karaf geserveerd worden, zolang ze maar jong zijn.
Voor jonge wijnen geldt: baat het niet, dan schaadt het niet. Voor tere oudere wijnen daarentegen: alleen decanteren als het vanwege te veel bezinksel echt moet en dan direct serveren. De zuurstof kan immers snel vernietigend toeslaan. |
|
Minstens zo gebaat bij karafferen is witte wijn! Dit geldt vooral voor jonge witte wijn die reductief is opgevoed, dat wil zeggen met minimaal zuurstofcontact. Het kan gaan om wijnen die op roestvrijstalen tanks gelagerd zijn, maar even zo goed ook op hout. Bepaalde houtwijnen liggen soms lang sur lie, op het fijne bezinksel dat na de gisting gevormd wordt en dat voor een zuurstofarme omgeving zorgt. Zuurstof zorgt ervoor dat zulke wijnen zich openen en hun aroma's ontwikkelen. Bovendien verdwijnt eventueel aanwezig koolzuur. Te denken valt hier onder meer aan jonge Rieslings, Chardonnaywijnen in oude stijl (Chablis bijvoorbeeld), maar ook aan extractrijke Sauvignons van de Loire. Het resultaat is vaak verrassend, en het gegeven dat karafferen van witte wijnen maar zelden gebeurt, wil nog niet zeggen dat het daarom geen zin zou hebben. In tegendeel zelfs! |
|
Iedere wijn verdient een deugdelijk glas. De vorm van het glas beïnvloedt namelijk de waarneming van geur en de smaak. Een goed wijnglas is kleurloos en heeft een ruime, naar boven iets toelopende kelk met een dunne rand. Kleine glaasjes zijn uit den boze, al was het alleen maar omdat je er niet mee kunt walsen. Met een ruim glas kun je dat wel, en het aroma komt in zo'n glas veel beter tot uitdrukking.
Vergeet de 'traditionele' streekglazen of, erger nog, streekglaasjes. Functionaliteit is in de regel niet hun sterkste eigenschap. Tip: bewaar wijnglazen als het even kan rechtop. Zet je ze omgekeerd in een kast, dan kan dat leiden tot hoogst onaangename geurtjes.

|
|