U herkent het direct dat in veel gemiddelde eetcafé’s en brasseries de huiswijn niet te drinken is. Goedkope hoofdpijnwijn waarbij alleen gekeken is naar de prijs en überhaupt nooit naar de kwaliteit en de smaak. Ik denk dan: laat de wijnkaart maar zitten, die kan namelijk ook nooit fatsoenlijke wijnen bevatten. Doe mij maar een biertje.

En dat is dus precies waar het fout gaat. De huiswijn van een eetgelegenheid moet namelijk een visitekaartje zijn van de wijnkaart. De huiswijn mag best eenvoudig zijn en het mag best een slobberwijntje zijn, om maar even in populaire termen te spreken. Hij moet een allemansvriend zijn, en bij elke gelegenheid passen. Bovenal moet hij uitnodigen tot een tweede glas, maar niet tot een derde! Want voor dat derde glas willen we iets mooiers hebben van de wijnkaart! Kortom: de huiswijn moet ons ervan overtuigen dat het de moeite waard is om ook de wijnkaart te bekijken.

Een dure Bourgogne vinden en verkopen is geen kunst, en hetzelfde geldt voor een dikke Condrieu of een Barolo uit een topjaar. Maar een goede huiswijn vinden, voor een schappelijke prijs, die aan eerder genoemde eisen voldoet? Een regelrechte crime! Meestal is er iets mis met het druivensap in die (prijs)categorie. Te dun, te zuur, te bitter, te zoet, te duur, en ga maar door. Het vinden van een geschikte huiswijn is natuurlijk de job van de wijnverkoper, die vervolgens de (horeca)clientèle moet gaan overtuigen van zijn top huiswijn! Een eindeloze zoektocht kan ik u melden, maar zeker wel erg leuk! Op dit gebied moeten we misschien de Languedoc en de Gascogne in Frankrijk erg dankbaar zijn, met deze gebieden heb ik op huiswijngebied toch echt de beste ervaring.

Het wordt volop genieten van Nieuwe Wereld wijnen dit jaar. In Mendoza (Argentinië) reppen de boeren over het beste wijnjaar sinds 2002. Chili kijkt terug op een grote oogst met gezond fruit en ook de Australiërs zijn tevreden ondanks alle problemen die ze voor hun kiezen hebben gehad. In Zuid-Afrika kwam de oogst ook niet zonder slag of stoot tot stand. Het land had te kampen met hittegolven en brandschade bij een aantal gerenommeerde wijnhuizen. De opbrengst is daardoor lager uitgevallen dan die van 2008 maar door koele voorjaars- en zomermaanden is de kwaliteit hoog. Californië heeft problemen gehad met meeldauw, maar de oogst is toch 8% hoger uitgevallen dan die van vorig jaar. Het groeiseizoen was relatief koel en dit heeft gezorgd voor druiven van goede kwaliteit.

Lagere opbrengsten voor Zuid-Amerika

Ondanks dat de Argentijnse wijnboeren razend enthousiast zijn over de kwaliteit van hun oogst, is de opbrengst 25% lager dan die van vorig jaar. Dit is verrassend, want het land heeft 12% meer wijngaarden dit jaar. Gelukkig kan Argentinië ‘dankzij’ de wereldwijde crisis toch aan de vraag voldoen. Ook in het populaire wijnland Chili is de oogst dit jaar lager uitgevallen door droogte en hoge temperaturen. Maar in volume is de Chileense oogst nog altijd enorm.

Overschotten in Nieuw-Zeeland

In tegenstelling tot andere Nieuwe Wereld landen, heeft Nieuw-Zeeland voor het tweede opvolgende jaar te kampen met overschotten. Ze zijn het gevolg van de enorme groei in aanplant van de Sauvignon Blanc druif in Marlborough. Omdat deze wildgroei ten koste gaat van de kwaliteit, wil de wijnindustrie de aanplant een halt toeroepen. De brancheorganisatie in Nieuw-Zeeland heeft wijnboeren opgeroepen tot een vrijwillige reductie van de oogst. Een goede zaak. Want als we iets niet willen missen, zijn het wel de mooie Sauvignon Blanc wijnen die Nieuw-Zeeland de afgelopen jaren heeft voortgebracht.

Met de Hugenotenoorlog in de 16e eeuw, de Franse revolutie in de 18e eeuw en de Tweede Wereldoorlog, heeft Bordeaux het niet makkelijk. Maar periodes van oorlog en onderdrukking wisselen zich af met tijden van groei en welvaart en na de 100-jarige oorlog vestigen meer handelshuizen zich op de kaden. En de kwaliteit van de wijnen in Bordeaux wordt steeds beter.

Paleisjes met potentie

In de 17e en 18e eeuw laten de welgestelden herenhuizen en paleisjes bouwen in de Médoc. Die paleisjes krijgen al snel de naam château. De eerste wijn ooit die gebotteld wordt voor opleg komt van zo’n château in Bordeaux, Lafite genaamd. Ter gelegenheid van de wereldtentoonstelling van 1855 krijgt Bordeaux de classificaties Médoc en Sauternes. In de 20e eeuw worden daar Saint-Emilion, Graves en Crus Bourgeois van de Médoc aan toegevoegd.

Voorbestemd

Het landschap en het klimaat van Bordeaux lijken voor elkaar gemaakt als het gaat om wijnbouw. De twee vullen elkaar perfect aan. Een arme bodem zorgt voor hardwerkende druiven en dat komt de kwaliteit ten goede. De microklimaten en bodemsoorten leveren exclusieve wijnen op. En zo wordt Bordeaux na alle ellende die het heeft moeten doorstaan, toch nog bedeeld met de hoofdprijs.

Bordeaux ligt aan de oevers van de Gironne. Op het heuvelachtige kalksteenplateau van de rechteroever vindt u streken als Pomérol en Saint-Émilion. De beroemde Médoc en Sauternes wijnen komen van de dichtbeboste vlaktes aan de linkeroever. Witte druivenrassen die het goed doen op de bodems van Bordeaux zijn Semillon, Sauvignon en Muscadelle. Maar echt beroemd is Bordeaux natuurlijk voor zijn rode wijnen. De merlotdruif met zijn zachtaardige karakter, is hier het meest aangeplante druivenras. Cabernet Sauvignon en Cabernet Franc volgen.

De wijn wordt duur betaald

Bordeauxwijnen staan niet bekend om hun lage prijzen. Maar met een Bordeauxwijn heeft u dan ook een klassieke wijn in handen. Het sap is traditioneel gevinificeerd en de wijnen rijpen vaak jaren op houten vaten. Daarbij hanteert Bordeaux al sinds 1855 een classificatiesysteem. En voor grote namen met een hoge classificatie moet nou eenmaal veel geld worden neergeteld.